سر مي نهم به پاي تو  يا صاحب الزمان

 
جان مي كنم فداي تو  يا صاحب الزمان

 
تقديم ميكنم سرو جان را ز فرط شوق

 
گر بشنوم صداي تو  يا صاحب الزمان

 
صد مرحبا بر آن كه گرفته است توشه اي

 

علي اصغر يونيسيان « ملتجي »

ابا صالح دلــــم سامان نـــدارد

مگر هجر تــو را پايـــان نـــدارد

ابا صالـــح بيـــا دردم دوا کــن

 مرا از ديدنـــت حاجــت روا کن

ابا صالح مـــرا با روسيــــاهی

به خود راهم بده با يک نگاهی

ابا صالح فقيــــرم من فقيـــرم

بده دستی که دامانت بگيـــرم

ابا صالح تو خوبی مـن بدم بــد

مرا از درگهــــت ردم مکــن رد

اباصالح چه خوش زيبنده باشد

کـه تو لعل لبت پر خنـده باشد

ابا صالح عزيـــــز آل ياسيـــــن 

 بيا درجمع ما يک لحظه بنشين

 الآن ميبينم که عمر چه زود ميگذره ...

جوونيمونم داره تموم ميشه ولی خبری نيست.

ميترسم پير بشم و بازم خبری از ديدار نباشه.

چه کار ميشه کرد؟ ما که جز دعا کاری از دستمون بر نمياد.

پس يکبار ديگه دست به سوی خدا بلند ميکنم و ميگويم:

خسته از نگاه عالم گوشه گير جنگلا

خيلي دوست دارم برم به سرزمين كربلا

اما اين همه پرنده چرا طاووس شدن

اي خدا ببين چطور از همه مايوس شدن

آخه چي مي شد منم عقاب و شاهین مي شدم

مي تونستم بپرم به آرزو هاي خودم

همه زل زدن به پاي زشت من

نمي دونند كه چيه سرشت من

نمي دونن كه مي خوام چيكار كنم

دلمو به عشق كي دچار كنم

دوست دارم راهي كربلا بشم

تا منم سري توي سرها بشم

حالا از كجا برم پاي پياده اي خدا

راهمو نشون بده مي خوام برم به كربلا

حالا از كجا برم پاي پياده اي خدا

راهمو نشون بده مي خوام برم به كربلا

حالا از كجا برم پاي پياده اي خدا

راهمو نشون بده مي خوام برم به كربلا

خسته از نگاه عالم گوشه گير جنگلا

خيلي دوست دارم برم به سرزمين كربلا

اما اين همه برنده چرا طاووس شدن

اي خدا بببين چطور از همه مايوس شدن

آخه چي مي شد منم عقاب و شاهين مي شدم

مي تونستم بپرم به آرزو هاي خودم

همه زل زدن به پاي زشت من

نمي دونن كه چيه سرشت من

نمي دونند كه مي خوام چيكار كنم

دلمو به عشق كي دچار كنم

دوست دارم راهي كربلا بشم

تا منم سري توي سر ها بشم

حالا از كجا برم پاي پياده اي خدا

راهمو نشون بده مي خوام برم به كربلا

حالا از كجا برم پاي پياده اي خدا

راهمو نشون بده ميخوام برم به كربلا