یوسف من غم مخور
شاید آسمان آبی است ... شاید بهار با توشه ای از شادی از دور دست ها سوسو می زند
شاید هنوز هم رودها خروشانند ... شاید هنوز هم ماهیان تشنه در دریا های خشک
به چشم می خورند
ما که از روی حسادت شما را در چاه نینداختیم
ما که جامه ی خون آلود شما را به یعقوب نشان ندادیم
یوسف یعقوب گم شد ... یعقوب از شدت گریه ز دوری یوسف چشمانش کور شد
یوسف ما غایب شد ... از شدت گناه چشم و گوشمان بسته شد
به ما که گنه کاریم نه ... به یعقوب ... به سر بریده ... به سینه شکسته رحم کن و باز آی
یوسف گم گشته باز آید به کنعان ... غم مخور
کلبه ی احزان شود روزی گلستان ... غم مخور
این سر شوریده باز آید به سامان ... غم مخور
| |
ارادت به آ قا در جمعه یازدهم خرداد 1386;ساعت 17:0; توسط منتظر;
