و ای اقای من : تو را به خورشید در پشت ابر تشبیه کرده اند که
نور دارد و می تابد و گرمای خود را دریغ نمیکند اما ابرها مانع
دیدار و رویت و ملاقاتند و چقدر عجیب است که اگر کسی فقط
ابرها را رد کند خورشید را حس خواهد کرد و این سوی ابرها
اگر چه نور هست اما سرد و فسرده و زمهریر است و هرچه
به آسمان نگاه میکنیم
سراسرش را در زیر این پوشش پنهان کرده است
شاید تشبیه تو به خورشید در ورای ابر این باشد که تو در
آسمانی و شاید اینکه برای دیدنت باید سر را بالا گرفت و
شاید اینکه هنوز هیچ چشمی تاب دیدن مستقیم به تو و
خیره شدن بر رخ تابناکت را ندارد ... وشاید اینکه دل آسمان
نیز مانند دل مشتاقانت ابری و در حال باریدن است ...بیا و بر
این شبهای تیره نوری دوباره بتابان
