شب جمعه اول ماه رجب را ليله الرغائب مي گويند. از براي آن عملي از حضرت رسول صلي الله عليه واله وارده شده با فضيلت بسيار. سيد در اقبال و علامه در اجازه بني زهره نقل کرده اند: از جمله فضيلت او آنکه گناهان بسيار به سبب او آمرزده شود و آنکه هر که اين نماز را بگذارد، چون شب اول قبر او شود، حقتعالي بفرستد ثواب اين نماز را بسوي او به نيکوترين صورتي با روي گشاده و درخشان و زيبان فصيح.

پس با وي گويد اي حبيب من بشارت باد ترا که نجات يافتي از هر شدت و سختي. گويد تو کيستي، به خدا سوگند که من روئي بهتر از روي تو نديدم و کلامي شيرين تر از کلام تو نشنيده ام و بوئي بهتر از بوي تو نبوئيدم. گويد من ثواب آن نمازم که در فلان شب از فلان ماه از فلان سال بجاي آوردي.آمدم امشب به نزد تو تا حق ترا ادا کنم و مونس تنهايي تو باشم. وحشت را از تو بردارم و چون در صور دميده شود من سايه بر سر تو خواهم افکند.در عرصه قيامت پس خوشحال باش که خير از تو معدوم نخواهد شد هرگز

و کيفيت آنچنان است که روز پنجشنبه اول آن ماه را روزه ميداري، چون شب جمعه داخل شود ما بين نماز مغرب و عشا دوازده رکعت نماز مي گذاري، هر دو رکعت به يک سلام و در هر رکعت از آن يک مرتبه حمد و سه مرتبه انا انزلناه و دوازده مرتبه قل هو الله احد مي خواني و چون فارغ شدي از نماز،پس به سجده ميروي و هفتاد مرتبه مي گويي سبوح قدوس رب الملائکه و الروح. پس سر از سجده بر مي داري و هفتاد مرتبه مي گويي رب اغفر و ارحم و تجاوز عما تعلم انک انت العلي الاعظم. پس باز به سجده مي روي و هفتاد مرتبه مي گويي سبوح قدوس رب الملائکه و الروح. پس حاجت خود را طلب مي کني که انشاالله برآورده خواهد شد.

بدان نيز که در ماه رجب زيارت حضرت امام رضا (ع) مندوبست و اختصاصي دارد. چنانچه عمره در اين ماه فضيلت دارد و روايت شده که تالي حج است در فضيلت و منقولست که جناب علي ابن حسين (ع) معتمر شده بود در ماه رجب و شبانه روز نماز در نزد کعبه مي گذشت و پيوسته در سجده بود. در شب و روز اين ذکر از آن حضرت شنيده مي شد که در سجده مي گفت : عظم الذنب من عبدک فليحسن العفو من عندک.